tractaturi

Discretiva

tractaturi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
tractātūrī	casus genitivus singularis · genus masculinum	participii tractātūrus
tractātūrī	casus genitivus singularis · genus neutrum	participii tractātūrus
tractātūrī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	participii tractātūrus
tractātūrī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	participii tractātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /trak.taːˈtuːriː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trac·tā·tū·rī — morphologica: tractat-ur-i

Loci

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

M. Fabius Quintilianus ca. 35–100

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Quidam non tantum dant beneficia superbe, sed etiam accipiunt, quod non est conmittendum; iam enim transeamus ad alteram partem tractaturi, quomodo se gerere homines in accipiendis beneficiis debeant. Quodcumque ex duobus constat officium, tantundem ab utroque exigit: qualis pater esse debeat, cum inspexeris, scies non minus operis illic superesse, ut dispicias, qualem esse oporteat filium; sunt aliquae partes mariti, sed non minores uxoris. —De beneficiis Senecae

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

• Nonnumquam tamen etiam argumento aliquo confirmabimus quod proposuerimus, sed simplici et brevi, ut in veneficiis: sanus bibit, statim concidit, livor ac tumor confestim est insecutus. Hoc faciunt et illae praeparationes, cum reus dicitur robustus armatus paratus contra infirmos inermis securos. Omnia denique quae probatione tractaturi sumus, personam causam locum tempus instrumentum occasionem, narratione delibabimus. —Institutio oratoria Quintiliani