tractastis

Discretiva

tractastis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
tractāstis	secunda pluralis	perfectum	activa	indicativus	tractō (tractāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /trakˈtaːs.tis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trac·tās·tis — morphologica: tracta[v-i]stis

Formae aliae

• tractāvistis

Loci

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas nova

saec. XVI.  (1587 p.C.n.)

• Haud aliter et vos me suscepistis, acceptastis et mecum ad hanc usque diem benignissime tractastis, hominem quippe nullius apud vos nominis, famae aut valoris, e Galliae tumultibus elapsum, nulla principum commendatione suffultum, nullis (quae vulgus suspicere solet) externis insignitum ornamentis, neque (barbarorum immitis disciplinae hominum perfidorumque iuris gentium temeratorum, eorumque more, quibus illud coelum clausum debet esse atque terra, quam hominibus cunctis vel communem vel socialem a natura ordinatam vel denegant vel nefasta exitialique ratione concedunt) … —De lampade combinatoria Iordani Bruni