Jump to content

tractare

E Victionario

Discretiva

tractare dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

tractāre

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
tractāre secunda singularis praesens passiva imperativus tractō (tractāre)
tractāre
praesens activa infinitivus tractō
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /trakˈtaːre/(classice)
Syllabificatio phonetica: trac·tā·re — morphologica: tract-are

tractare

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
tractare
praesens activa infinitivus tracta substantiv.
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /trakˈtare/
Syllabificatio phonetica: trac·ta·re — morphologica: tract-are

Loci

[+/-]
M. Tullius Cicero
-106…-43
T. Lucretius Carus
-95…-55
Lucius Annaeus Seneca
–3…+65
C. Plinius Secundus
23–79
Marcus Valerius Martialis
40–103
Decimus Iunius Iuvenalis
ca. 60-130
Apuleius ca.
125–170
Ulco Cats Bussemaker
1810–1865
class.class.class.IIIIIIXIX

Latinitas Romana

class.  (ca. 85 a.C.n. / 669 a.u.)

  • Nam saepe, si pecuniae, adiumenta, adiutores desint, facultas fuisse faciundi non videtur. Hoc modo si diligenter attendamus, apta inter se esse intelligimus haec, quae negotiis, et illa, quae personis sunt adtributa. Hic non facile est neque necessarium est distinguere, ut in superioribus partibus, quo pacto quicque accusatorem et quomodo defensorem tractare oporteat. —De inventione Ciceronis [1][2]

class.

  • denique nota vagis silvestria templa tenebant
nympharum, quibus e scibant umore fluenta
lubrica proluvie larga lavere umida saxa,
umida saxa, super viridi stillantia musco,
et partim plano scatere atque erumpere campo.
necdum res igni scibant tractare neque uti
pellibus et spoliis corpus vestire ferarum,
sed nemora atque cavos montis silvasque colebant
et frutices inter condebant squalida membra
verbera ventorum vitare imbrisque coacti. —De rerum natura Lucretii [3][2]

class.

  • Hanc aliquis agere vitam sustinet, cum liceat innoxium aliis, ob hoc securum, salutare potentiae ius laetis omnibus tractare? Errat enim, si quis existimat tutum esse ibi regem, ubi nihil a rege tutum est; securitas securitate mutua paciscenda est. —Ad Neronem caesarem de clementia Senecae [4][2]

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • primus autem hominum leonem manu tractare ausus et ostendere mansuefactum Hanno e clarissimis Poenorum traditur damnatusque illo argumento, quoniam nihil non persuasurus vir tam artificis ingenii videbatur et male credi libertas ei, cui in tantum cessisset etiam feritas. —Naturalis historia Plinii [5][2]

saec. I.  (ca. 85–102 p.C.n.)

  • Languida cum vetula tractare virilia dextra
Coepisti, iugulor pollice, Phylli, tuo:
Nam cum me murem, cum me tua lumina dicis,
Horis me refici vix puto posse decem.
Blanditias nescis: ‘dabo’ dic ‘tibi milia centum
Et dabo Setini iugera culta soli;
Accipe vina, domum, pueros, chrysendeta, mensas.’
Nil opus est digitis: sic mihi, Phylli, frica. —Epigrammata M. Valerii Martialis [6][2]

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 100/128 p.C.n.)

  • si iubeat coniunx, durum est conscendere navem,
tunc sentina gravis, tunc summus vertitur aer:
quae moechum sequitur, stomacho valet. illa maritum
convomit, haec inter nautas et prandet et errat
per puppem et duros gaudet tractare rudentis.
qua tamen exarsit forma, qua capta iuventa
Eppia? quid vidit propter quod ludia dici
sustinuit? nam Sergiolus iam radere guttur
coeperat et secto requiem sperare lacerto; —Saturae D. Iuni Iuvenalis [7][2]

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

  • quae me nimis quam humane tractare adorta cenae gratae atque gratuitae ac mox urigine percita cubili suo adplicat. Et statim miser, ut cum illa adquievi, ab unico congressu annosam ac pestilentem consuetudinem contraho et ipsas etiam lacinias quas boni latrones contegendo mihi concesserant in eam contuli, operulas etiam quas adhuc vegetus saccariam faciens merebam, quoad me ad istam faciem quam paulo ante vidisti bona uxor et mala fortuna perduxit. —Metamorphoseon libri XI Apulei [8][2]

Latinitas nova

saec. XIX.

  • Quum autem natura sit principium motus et mutationis, ac methodus nobis sit instituta de natura, non est ignorandum quid sit motus: hoc enim ignorato, necesse est etiam naturam ignorari. Quum autem definierimus de motu, nitendum erit eodem modo tractare de iis quae deinceps sequuntur. Videtur autem motus esse in rerum continuarum numero, infinitum vero apparet primum in eo quod est continuum; ideoque plerumque accidit ut, qui definiunt, adiungant rationem infiniti: tanquam id quod in infinitum dividi potest, continuum sit. —Aristotelis Physica Bussemakeri [9][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - De inventione. (The Latin Library): Liber secundus. XIII. [44] — tractare
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 2.8 Vicicitatio: tractare.
  3. 3.0 3.1 Titus Lucretius Carus - De rerum natura libri sex. (Teubner, Lipsiae MCMLXIX). Liber quintus, versus 953 — tractare
  4. 4.0 4.1 Lucius Annaeus Seneca - Ad Neronem caesarem de clementia. (Universitas Turicensis):  Tomus / Liber 1. XIX., versus 5 — tractare
  5. 5.0 5.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber octavus, cap. 21, [55] — tractare
  6. 6.0 6.1 Marcus Valerius Martialis - Epigrammata. (Bibliotheca Augustana): Liber undecimus. XXIX, versus 1 — tractare
  7. 7.0 7.1 Decimus Iunius Iuvenalis, Saturae. (Ed. brevique adnotatione critica instr. W. V. Clausen, Oxford 1959). Satura VI, versus 102 — tractare
  8. 8.0 8.1 Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber I. Capitulum VII. Versus 8 — tractare
  9. 9.0 9.1 Ulco Cats Bussemaker, Aristotelis Physica. Aristotelis Naturalis Auscultatio Libri VIII, Firmin Didot, Paris 1854. (Universitas Turicensis): Liber III, capitulum I, [1] — tractare