tractandum

Discretiva

tractandum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
tractandum	—	—	activa	gerundium­	accusativo	tractō (tractāre)

Forma	Modus flexurae	originis
tractandum	casus accusativus singularis · genus masculinum	gerundivi tractandus
tractandum	casus nominativus singularis · genus neutrum	gerundivi tractandus
tractandum	casus accusativus singularis · genus neutrum	gerundivi tractandus
tractandum	casus vocativus singularis · genus neutrum	gerundivi tractandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /trakˈtan.dum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trac·tan·dum — morphologica: tract-and-um

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (55 a.C.n. / 699 a.u.)

• Ex hoc genere est illa Rosciana imitatio senis: “tibi ego, Antipho, has sero”, inquit; seniumst, quom audio. Atqui ita est totum hoc ipso genere ridiculum, ut cautissime tractandum sit; mimorum est enim et ethologorum, si nimia est imitatio, sicut obscenitas. Orator surripiat oportet imitationem, ut is, qui audiet cogitet plura quam videat; praestet idem ingenuitatem et ruborem suum verborum turpitudine et rerum obscenitate vitanda. —De oratore Ciceronis

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• alius intra hos annos Africo litore Hipponis Diarruti simili modo ex hominum manu vescens praebensque se tractandum et adludens nantibus inpositosque portans unguento perunctus a Flaviano proconsule Africae et sopitus, ut apparuit, odoris novitate fluctuatusque similis exanimi caruit hominum conversatione ut iniuria fugatus per aliquot menses, mox reversus in eodem miraculo fuit. —Naturalis historia Plinii