tractanda

Discretiva

tractanda dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

tractanda

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
tractanda	casus nominativus singularis · genus femininum	gerundivi tractandus
tractanda	casus vocativus singularis · genus femininum	gerundivi tractandus
tractanda	casus nominativus pluralis · genus neutrum	gerundivi tractandus
tractanda	casus accusativus pluralis · genus neutrum	gerundivi tractandus
tractanda	casus vocativus pluralis · genus neutrum	gerundivi tractandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /trakˈtan.da/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trac·tan·da — morphologica: tract-and-a

tractandā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
tractandā	casus ablativus singularis · genus femininum	gerundivi tractandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /trakˈtan.daː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trac·tan·dā — morphologica: tract-and-a

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

M. Fabius Quintilianus ca. 35–100

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• Sed tamen non agunt sic; nam et de honesto et de summo bono separatim libri sunt, et cum ex eo efficiatur satis magnam in virtute ad beate vivendum esse vim, nihilo minus hoc agunt separatim. Propriis enim et suis argumentis et admonitionibus tractanda quaeque res est, tanta praesertim. Cave enim putes ullam in philosophia vocem emissam clariorem ullumve esse philosophiae promissum uberius aut maius. —Tusculanae disputationes Ciceronis

class.

• Quanti aestimas ista cognoscere et rebus terminos ponere, quantum deus possit; materiam ipse sibi formet an data utatur; utrum utro sit prius, materiae supervenerit ratio an materia rationi; deus quicquid vult efficiat an in multis rebus illum tractanda destituant et a magno artifice prave multa formentur, non quia cessat ars, sed quia id in quo exercetur saepe inobsequens arti est? —Naturales quaestiones Senecae

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

• Vbi iam nobis pars ex duabus quas modo fecimus secunda tractanda est. Nam quis dubitat alia lenius alia concitatius, alia sublimius alia pugnacius, alia ornatius alia gracilius esse dicenda: gravibus, sublimibus, ornatis longas magis syllabas convenire, ita ut lenia spatium, sublimia et ornata claritatem quoque vocalium poscant? his contraria magis gaudere brevibus, argumenta partitiones iocos et quidquid est sermoni magis simile? —Institutio oratoria Quintiliani