titillantium

Discretiva

titillantium dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
tītillantium	casus genitivus pluralis	participii tītillāns

Appellatio pronuntiatusque

API: /tiːtilˈlantium/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tī·til·lan·ti·um — morphologica: titill-ant-ium

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Hanc ergo consuetudinem benignitatis largitioni munerum longe antepono; haec est gravium hominum atque magnorum, illa quasi assentatorum populi multitudinis levitatem voluptate quasi titillantium. —De officiis Ciceronis