titillantibus

Discretiva

titillantibus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
tītillantibus	casus dativus pluralis	participii tītillāns
tītillantibus	casus ablativus pluralis	participii tītillāns

Appellatio pronuntiatusque

API: /tiːtilˈlantibus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tī·til·lan·ti·bus — morphologica: titill-ant-ibus

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XI.

• Iubilaeus enim annus requietionis est, ignis ergo ille carnalis concupiscentiae non ad requiem pertinet, sed scandala potius generat, dum reprobam mentem titillantibus illecebris aestuantem vexat atque perturbat. —De spiritualibus deliciis Petri Damiani (1007-1072). Caput primum. De Iubilaeo, eiusque mysteriis.