titillantem

Discretiva

titillantem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
tītillantem	casus accusativus singularis · genus masculinum	participii tītillāns
tītillantem	casus accusativus singularis · genus femininum	participii tītillāns

Appellatio pronuntiatusque

API: /tiːtilˈlantem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tī·til·lan·tem — morphologica: titill-ant-em

Usus

Latinitas nova

saec. XIX.

• Multo enim maior pars non hanc naturalem ex indole vulgi profectam habere originem, sed revocanda videtur ad illam arteficiose exquisitae atque exacutae orationis quum ludibundae tum libidinosae quasi titillantem affectationem. —De Latinitate L. Apulei Madaurensis pars I. scripsit Heinrich Kretschmann, 1865. Pars I. De universo orationis colore.