thursiones

Discretiva

thursiones dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
thursiōnēs	casus nominativus pluralis	substantivi thursiō
thursiōnēs	casus accusativus pluralis	substantivi thursiō
thursiōnēs	casus vocativus pluralis	substantivi thursiō

Appellatio pronuntiatusque

API: /tʰur.siˈoːneːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tur·si·ō·nēs — morphologica: thursion-es

Formae aliae

• tursiōnēs

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Delphinorum similitudinem habent qui vocantur thursiones. distant et tristitia quidem aspectus – abest enim illa lascivia – , maxime tamen rostris canicularum maleficentiae adsimulati. —Naturalis historia Plinii