terminorum

Discretiva

terminorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
terminōrum	casus genitivus pluralis	substantivi terminus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ter.miˈnoːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ter·mi·nō·rum — morphologica: termin-orum

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

Ulco Cats Bussemaker 1810-1865

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1354–1367 p.C.n.)

• Dolor: Pedes eo.

Ratio: An vero in hunc mundum intrasti eques, an exibis? quid per mundum ire nisi eques doles? O principium humile! et o finis humilior! Quam superba inter utrunque sunt media, et in brevi cursu, quanta prorsus oblivio terminorum, nec unde certe, nec quo pergitis meministis. —De remediis utriusque fortune Petrarcae

Latinitas nova

saec. XVI.

• Praxis vero magna in quam properat prima praxis adulta, quae quidem loco quo illa initialis tibi elementorum tribuebat combinationem: ad completorum terminorum explicationem: combinationum tradit compositionem; ita ut ad subiectorum numerum, valeas perfectorum adiectorum (quae termini incomplexi atque simplices appellantur) apponere, moxque accipere numerum. —Ars memoriae Iordani Bruni

saec. XIX.

• Praeterea si corporis est locus et receptaculum; patet etiam superficiei esse, ac reliquorum terminorum; eadem namque ratio conveniet; ubi namque prius erant planities aquae, rursus erunt planities aeris. Atque differentiam nullam habemus puncti et loci puncti; quare si non est locus ab hoc diversus, nec ab ullo alio diversus erit, nec locus est aliquid praeter haec singula. —Aristotelis Physica Bussemakeri