templum

Latine

Templum

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈtem.plum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tem·plum — morphologica: templ-um

Formae aliae

• templus, tempulum

Nomen substantivum

templ|um, -ī neut.

1. Spatium patēns observātiōnī auguralī;
2. Spatium dēdicātum deitātī; locus adōrātiōnī dīvīnae; sacellum

Declinatio

n.	sing.	plur.
nom.	templum	templa	I
gen.	templī	templōrum	II
dat.	templō	templīs	III
acc.	templum	templa	IV
abl.	templō	templīs	VI
voc.	templum	templa	V

Dictiones collatae

Synonyma

• sacellum
• āra
• fānum
• dēlūbrum

Dictiones derivatae

• contemplor
• templāris
• templātim

Translationes

Spatium dēdicātum deitātī	dilatare ▼

Spatium dēdicātum deitātī	collabi ▲

Anglice: temple (en), shrine (en) Batave: tempel (nl) m Dacoromanice: templu (ro) m Germanice: Tempel (de) m

Loci

Demetrius Cantemir 1674-1723

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas nova

saec. XVIII.  (1714 p.C.n.)

• Hoc ultimo obsequio praestito, sin in urbe se sepeliri iusserit, eodem, quo in  templum  fuerat illatus, apparatu ad destinatum monumentum deducitur, et a supremi ordinis baronibus sericis fasciis in sepulchrum demittitur. Terram primus sepulchrali arcae iniicit metropolita: quod dum fit, tormenta exploduntur, musicorumque organorum sonitus cum campanarum boatu mixtus confusum excitat strepitum, qui non ante cessat, quam fossa repleta fuerit. —Descriptio Moldaviae Demetrii Cantemir

Vide etiam:  → templum (Vicicitatio)