taxato

Discretiva

taxato dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales¹

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
taxātō	secunda singularis	futurum	activa	imperativus	taxō (taxāre)
taxātō	tertia singularis	futurum	activa	imperativus	taxō (taxāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /takˈsaːtoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ta·xā·tō — morphologica: tax-ato

Proprietates grammaticales²

Forma	Modus flexurae	originis
taxātō	casus dativus singularis · genus masculinum	participii taxātus
taxātō	casus ablativus singularis · genus masculinum	participii taxātus
taxātō	casus dativus singularis · genus neutrum	participii taxātus
taxātō	casus ablativus singularis · genus neutrum	participii taxātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /takˈsaːtoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ta·xā·tō — morphologica: taxat-o

Loci

C. Suetonius Tranquillus ca. 70-150

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.

• cognoscebat autem de talibus causis, taxato prius modo summae ad quem conficiendum consideret, confecto demum excitabatur. ac ne paululum quidem morae patiens super quadraginta reos quondam ex diversis criminibus una sententia condemnavit gloriatusque est expergefacta e somno Caesonia quantum egisset, dum ea meridiaret. —De vita Caesarum C. Suetoni Tranquilli