taxat

Discretiva

taxat dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

• Francogallice: taxât

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
taxat	tertia singularis	praesens	activa	indicativus	taxō (taxāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈtak.sat/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ta·xat — morphologica: tax-at

Loci

T. Lucretius Carus –95…–55

C. Plinius Secundus 23-79

C. Suetonius Tranquillus ca. 70-150

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• nam cum multo sunt animae elementa minora

quam quibus e corpus nobis et viscera constant,

tum numero quoque concedunt et rara per artus

dissita sunt, dum taxat ut hoc promittere possis,

quantula prima queant nobis iniecta ciere

corpora sensiferos motus in corpore, tanta

intervalla tenere exordia prima animai. —De rerum natura Lucretii

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Agrippa hoc idem intervallum a freto Gaditano ad sinum Issicum per longitudinem derectam |XXXIIII| XL taxat, in quo haud scio an sit error numeri, quoniam idem a Siculo freto Alexandriam cursus |XIII| L tradidit. universus autem circuitus per sinus dictos ab eodem exordio colligit intra Maeotim lacum |CLV| VIIII, Artemidorus adicit DCCLVI, idem cum Maeotide |CLXXIII| XC p. esse tradidit. —Naturalis historia Plinii

Latinitas postclassica

saec. II.

• Cassius quidem Parmensis quadam epistula non tantum ut pistoris, sed etiam ut nummulari nepotem sic taxat Augustum: materna tibi farina est ex crudissimo Ariciae pistrino: hanc finxit manibus collybo decoloratis Nerulonensis mensarius. —De vita Caesarum C. Suetoni Tranquilli