Jump to content

tamperelainen

E Victionario

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
  • /ˈt̪̪ɑm.pe.re.lai.nen/

Notatio

[+/-]
←  Tampere  +  -lainen , suffixum qui incolam format.

Nomen adiectivum

[+/-]

tamperelainen

  1. Tamperensis (-is -e) || Quod ad Tammerforsiam pertinet.

Declinatio

[+/-]
positivuscomparativussuperlativus
tamperelainentamperelaisempitamperelaisin
Declinatio Finnica
sing. plur.
nom.
gen.
part.
iness.
elat.
illat.
adess.
abl.
allat.
ess.
translat.
instr.
abess.
comit. tamperelaisine (adj.)
tamperelaisine- (subst.)
Declinatio Finnica
sing. plur.
nom. tamperelaisempi tamperelaisemmat
gen. tamperelaisemman tamperelaisempien
(tamperelaisempain)
part. tamperelaisempaa
† tamperelaisempata
tamperelaisempia
iness. tamperelaisemmassa tamperelaisemmissa
elat. tamperelaisemmasta tamperelaisemmista
illat. tamperelaisempaan tamperelaisempiin
adess. tamperelaisemmalla tamperelaisemmilla
abl. tamperelaisemmalta tamperelaisemmilta
allat. tamperelaisemmalle tamperelaisemmille
ess. tamperelaisempana tamperelaisempina
translat. tamperelaisemmaksi tamperelaisemmiksi
instr. — tamperelaisemmin
abess. tamperelaisemmatta tamperelaisemmitta
comit. — tamperelaisempine
Declinatio Finnica
sing. plur.
nom. tamperelaisin tamperelaisimmat
gen. tamperelaisimman tamperelaisimpien
tamperelaisinten
(tamperelaisimpain)
part. tamperelaisinta
† tamperelaisimpaa
† tamperelaisimpata
tamperelaisimpia
iness. tamperelaisimmassa tamperelaisimmissa
elat. tamperelaisimmasta tamperelaisimmista
illat. tamperelaisimpaan tamperelaisimpiin
adess. tamperelaisimmalla tamperelaisimmilla
abl. tamperelaisimmalta tamperelaisimmilta
allat. tamperelaisimmalle tamperelaisimmille
ess. tamperelaisimpana
† tamperelaisinna
tamperelaisimpina
translat. tamperelaisimmaksi tamperelaisimmiksi
instr. — tamperelaisimmin
abess. tamperelaisimmatta tamperelaisimmitta
comit. — tamperelaisimpine

Nomen substantivum

[+/-]

tamperelainen

  1. Tamperensis (-is -e) || Incola Tammerforsiae.

Declinatio

[+/-]

Sicut positivus adiectivi.