superesset

Discretiva

superesset dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
superesset	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	supersum (superesse)

Appellatio pronuntiatusque

API: /superˈesset/

(classice)

Syllabificatio phonetica: su·per·es·set — morphologica: super-esset

Loci

Quintus Curtius Rufus ca. 50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Iamque linquente animo suis praecepit, ut, donec lucis aliquid superesset, fugientium tergis inhaererent; ipse exhaustis etiam animi viribus in castra se recepit ‹ibique diei› reliquum substitit. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi