suffectu

Discretiva

suffectu dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
suffectū	—	—	—	supinum­	ablativo	sufficiō (sufficere)

Forma	Modus flexurae	originis
suffectū	casus ablativus singularis	substantivi suffectus

Appellatio pronuntiatusque

API: /sufˈfek.tuː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: suf·fec·tū — morphologica: suf-ficit-u

Usus

Latinitas postclassica

saec. VI.

• reddite vos studendo origini, reddite natalibus lectione. naturae lucem iubar dictionis ostendat. multiplicate suffectu scientiae parentum titulos, ornate eruditione decora maiorum. —Opera Ennodii Ticinensis.