Jump to content

stultorum

E Victionario

Discretiva

stultorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
stultōrum casus genitivus pluralis · genus masculinum adiectivi stultus
stultōrum casus genitivus pluralis · genus neutrum adiectivi stultus

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /stulˈtoːrum/(classice)
Syllabificatio phonetica: stul·tō·rum — morphologica: stult-orum

Loci

[+/-]
M. Tullius Cicero
–106…–43
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

  • ecce autem alii minuti et angusti aut omnia semper desperantes aut malivoli, invidi, difficiles, lucifugi, maledici, monstruosi, alii autem etiam amatoriis levitatibus dediti, alii petulantes, alii audaces, protervi, idem intemperantes et ignavi, numquam in sententia permanentes, quas ob causas in eorum vita nulla est intercapedo molestiae. igitur neque stultorum quisquam beatus neque sapientium non beatus. —De finibus bonorum et malorum Ciceronis [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - De finibus bonorum et malorum libri quinque. (The Latin Library): Liber primus. XVIII. [61] — stultorum
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: stultorum.