stercora

Discretiva

stercora dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

stercora

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
stercora	casus nominativus pluralis	substantivi stercus
stercora	casus accusativus pluralis	substantivi stercus
stercora	casus vocativus pluralis	substantivi stercus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈster.ko.ra/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ster·co·ra — morphologica: stercor-a

stercorā

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
stercorā	secunda singularis	praesens	activa	imperativus	stercorō (stercorāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈster.ko.raː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ster·co·rā — morphologica: stercor-a

Loci

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

C. Plinius Secundus 23-79

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Feriis autem ritus maiorum etiam illa permittit, far pinsere, faces incidere, candelas sebare, vineam conductam colere; piscinas, lacus, fossas veteres tergere et purgare, prata sicilire, stercora aequare, foenum in tabulata componere, fructus oliveti conductos cogere, mala, pira, ficos pandere, caseum facere, arbores serendi causa collo vel mulo clitellario afferre; —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Ab hoc maxime auctoritas Indico. ex India venit harundinum spumae adhaerescente limo. cum cernatur, nigrum, at in diluendo mixturam purpurae caeruleique mirabilem reddit. alterum genus eius est in purpurariis officinis innatans cortinis, et est purpurae spuma. qui adulterant, vero Indico tingunt stercora columbina aut cretam Selinusiam vel anulariam vitro inficiunt. probatur carbone; reddit enim quod sincerum est flammam excellentis purpurae et, dum fumat, odorem maris. —Naturalis historia Plinii

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Posteriora vero vocata, quod retro sunt et a vultu aversa, ne dum alvum purgamus inquinaremus aspectum. Meatus inde appellatus, quia per eum meant, id est egeruntur, stercora. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis