Jump to content

solventur

E Victionario

Discretiva

solventur dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
solventur tertia pluralis futurum passiva indicativus solvō (solvere)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /solˈwentur/(classice)
Syllabificatio phonetica: sol·ven·tur — morphologica: solv-entur

Loci

[+/-]
Aulus Cornelius Celsus 30
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

class.

  • Quod si protinus initio dolor et tussis fuit et spiritus difficultas, vomica vel ante vel circa vicesimum diem erumpet: si serius ista coeperint, necesse est quidem increscant, sed quo minus cito adfecerint, eo tardius solventur. —De Medicina Celsi [1][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber secundus, VII. [[36] ] — solventur
  2. Vicicitatio: solventur.