situer

Francogallice

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Appellatio pronuntiatusque

• /siˈtɥe/

Notatio

Latinitate media situo.

Verbum transitivum

situer

1. Situare.

   La ville de Toulouse se situe en France.

   Tolosa urbs sita est in Francia.

Coniugatio

Coniugatio Francogallica in -er
Modus indicativus Praesens sing. plur. I. situe situons II. situes situez III. situe situent Imperfectum sing. plur. I. situais situions II. situais situiez III. situait situaient Indefinitum sing. plur. I. situai situâmes II. situas situâtes III. situa situèrent Futurum sing. plur. I. situerai situerons II. situeras situerez III. situera situeront	Modus subiunctivus Praesens sing. plur. I. situe situions II. situes situiez III. situe situent Imperfectum sing. plur. I. situasse situassions II. situasses situassiez III. situât situassent Modus condicionalis I. situerais situerions II. situerais situeriez III. situerait situeraient Modus imperativus I. — situons II. situe situez

• Participium activum: situant
• Participium passivum: situé m, située f
• Modus infinitivus: situer