servanda

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg servanda dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

servanda[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
servanda casus nominativus singularis · genus femininum gerundivi servandus
servanda casus vocativus singularis · genus femininum gerundivi servandus
servanda casus nominativus pluralis · genus neutrum gerundivi servandus
servanda casus accusativus pluralis · genus neutrum gerundivi servandus
servanda casus vocativus pluralis · genus neutrum gerundivi servandus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /serˈwanda/(classice)
Syllabificatio phonetica: ser·van·da — morphologica: serv-and-a

servandā[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
servandā casus ablativus singularis · genus femininum gerundivi servandus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /serˈwandaː/(classice)
Syllabificatio phonetica: ser·van·dā — morphologica: serv-and-a

Loci[+/-]

Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

  • Quibus vero placuerit ex consensu, ab usu carnalis concupiscentiae in perpetuum continere, absit ut inter illos vinculum coniugale rumpatur: imo firmius erit, quo magis ea pacta secum inierint, quae charius concordiusque servanda sunt, non voluptariis nexibus corporum, sed voluntariis affectibus animorum. —De nuptiis et concupiscentia Augustini [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, De nuptiis et concupiscentia (Universitas Turicensis). Liber primus. Caput XI, p. 12. — servanda
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: servanda.