sena

Discretiva

sena dictio est in variis linguis:

• Indonesie: sena
• Lusitane: sena
• Melitense: sena
• Suecice: sena

Dictiones similes

• Hispanice: seña

Formae affines

Latine

sēna

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
sēna	casus nominativus pluralis · genus neutrum	numeri sēnī
sēna	casus accusativus pluralis · genus neutrum	numeri sēnī
sēna	casus vocativus pluralis · genus neutrum	numeri sēnī

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈseːna/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sē·na — morphologica: sen-a

Usus

• qui  sena  leonum vinxerat inter se connexis vellera nodis.

Loci

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• sed hae tantae tamque artifices argutiae a XV diebus paulatim desinunt, nec ut fatigatas possis dicere aut satiatas. mox aestu aucto in totum alia vox fit, nec modulata aut varia; mutatur et color. postremo hieme ipsa non cernitur. linguis earum tenuitas illa prima non est quae ceteris avibus. pariunt vere primo, cum plurimum,  sena  ova. —Naturalis historia Plinii

Vide etiam:  → sena (Vicicitatio)