scripsissem

Discretiva

scripsissem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
scrīpsissem	prima singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	scrībō (scrībere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /skriːpˈsis.sem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: scrīp·sis·sem — morphologica: scrips-issem

Loci

P. Ovidius Naso –42…+18

Quintus Curtius Rufus fl.c.50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (8-12 p.C.n.)

• denique nec video tot de scribentibus unum,

quem sua perdiderit Musa; repertus ego.

quid, si scripsissem mimos obscena iocantes,

qui semper vetiti crimen amoris habent,

in quibus assidue cultus procedit adulter,

verbaque dat stulto callida nupta viro?

nubilis hoc virgo matronaque virque puerque

spectat, et ex magna parte senatus adest. —Tristia Ovidii Nasonis

saec. I.

• Hic, cum scripsissem ei pro iure tam familiaris usus atque amicitiae, qualis sors edita esset Iovis Hammonis oraculo, sustinuit rescribere mihi se quidem gratulari, quod in numerum deorum receptus essem, ceterum misereri eorum, quibus vivendum esset sub eo, qui modum hominis excederet. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi