scripseris

Discretiva

scripseris dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
scrīpseris	secunda singularis	perfectum	activa	coniunctivus	scrībō (scrībere)
scrīpseris	secunda singularis	futurum exactum	activa	indicativus	scrībō (scrībere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈskriːp.se.ris/

(classice)

Syllabificatio phonetica: scrīp·se·ris — morphologica: scrips-eris

Loci

M. Tullius Cicero –106…–43

M. Fabius Quintilianus ca. 35–100

P. Cornelius Tacitus 55–117

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (44 a.C.n. / 710 a.u.)

• Litterae vero tuae cum amantissime tum honorificentissime scriptae sic me adfecerunt ut non dare tibi beneficium viderer sed accipere a te ita petente ut inimicum meum, necessarium tuum me invito servare nolles, cum id nullo negotio facere posses. ego vero tibi istuc, mi Antoni, remitto atque ita ut me a te, cum iis verbis scripseris, liberalissime atque honorificentissime tractatum existimem, idque cum totum, quoquo modo se res haberet, tibi dandum putarem, tum do etiam humanitati et naturae meae. —Epistolae ad Atticum Ciceronis

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

• Sed non firme tantum continere verum etiam cito percipere multa acturos oportet, nec quae scripseris modo iterata lectione complecti, sed in cogitatis quoque rerum ac verborum contextum sequi, et quae sint ab adversa parte dicta meminisse, nec utique eo quodicta sunt ordine refutare sed oportunis locis ponere. Quin extemporalis oratio non alio mihi videtur mentis vigore constare. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 116 p.C.n.)

• ‘aut transeamus ad illa instituta, si potiora sunt, aut nova cupientibus auferatur dux et auctor. ista secta Tuberones et Favonios, veteri quoque rei publicae ingrata nomina, genuit. ut imperium evertant libertatem praeferunt: si perverterint, libertatem ipsam adgredientur. frustra Cassium amovisti, si gliscere et vigere Brutorum aemulos passurus es. denique nihil ipse de Thrasea scripseris: disceptatorem senatum nobis relinque.’ extollit ira promptum Cossutiani animum Nero adicitque Marcellum Eprium acri eloquentia. —Annales P. Cornelii Taciti