scripseram

Discretiva

scripseram dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
scrīpseram	prima singularis	plusquam perfectum	activa	indicativus	scrībō (scrībere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈskriːp.se.ram/

(classice)

Syllabificatio phonetica: scrīp·se·ram — morphologica: scrips-eram

Loci

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4–70

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Prioribus libris, quos ad te de constituendis colendisque vineis, Silvine, scripseram, nonnulla defuisse dixisti, quae agrestium operum studiosi desiderarent; neque ego infitior aliqua me praeteriisse, quamvis inquirentem sedulo, quae nostri saeculi cultores quaeque veteres literarum monumentis prodiderunt: sed cum sim professus rusticae rei praecepta, nisi fallor, asseveraveram, quae vastitas eius scientiae contineret, non cuncta me dicturum, sed plurima. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae