scribendo

Discretiva

scribendo dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
scrībendō	—	—	activa	gerundium­	dativo	scrībō (scrībere)
scrībendō	—	—	activa	gerundium­	ablativo	scrībō (scrībere)

Forma	Modus flexurae	originis
scrībendō	casus dativus singularis · genus masculinum	gerundivi scrībendus
scrībendō	casus ablativus singularis · genus masculinum	gerundivi scrībendus
scrībendō	casus dativus singularis · genus neutrum	gerundivi scrībendus
scrībendō	casus ablativus singularis · genus neutrum	gerundivi scrībendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /skriːˈben.doː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: scrī·ben·dō — morphologica: scrib-end-o

Loci

Marcus Terentius Varro –116…–27

Vitruvius ca. –80…–15

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 47-45 a.C.n.)

• Quae vocabula dicuntur a verbis, funt ut a scribendo scriptor, a legendo lector, haec quoque non servare similitudinem licet videre ex his: cum similiter dicatur ut ab amando amator, ab salutando salutator, non est a cantando cantator; et cum dicatur lassus sum metendo ferendo, ex his vocabula non reddunt proportionem, quoniam non fit ut messor fertor. Multa sunt item in hac specie in quibus potius consuetudinem sequimur quam rationem verborum. —De lingua Latina Varronis

class.  (ca. 30–22 a.C.n.)

• Quas ob res non pigritia deterritus praetermisi, sed ne multa scribendo offendam, a quibusque inventa sunt genera descriptionesque horologiorum, exponam. Neque enim nunc nova genera invenire possum nec aliena pro meis praedicanda videntur. Itaque quae nobis tradita sunt et a quibus sint inventa, dicam. —De architectura Vitruvii

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• post hanc Saitica ab oppido ubi maxima fertilitas, ex vilioribus ramentis, propiorque etiamnum cortici Taeneotica a vicino loco, pondere iam haec, non bonitate, venalis. nam emporitica inutilis scribendo involucris chartarum segestriumque mercibus usum praebet, ideo a mercatoribus cognominata. post hanc papyrum est extremumque eius scirpo simile ac ne funibus quidem nisi in umore utile. —Naturalis historia Plinii