scio
Appearance
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈskioː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: sci·ō — morphologica: sci-o
Notatio
[+/-]“Cernere,”
- ← radice Protindeuropaea *skei- “scindere.”
Verbum transitivum
[+/-]sc|ĭō, -īre, scīvī vel sciī, scītum
- √ Percipere vel apprehendere clare et certe; comprehendere.
Coniugatio
[+/-]Verbum finitum
[+/-]
| Thema | Vox activa | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| sc- | Tempus praesens | imperfectum | futurum | ||||
| Persona | indicativ. | coniunct. | imperat. | indicativ. | coniunct. | indicativ. | imperat. |
| I. sing. | sciō | sciam | sciēbam | scīrem | sciam | ||
| II. sing. | scīs | sciās | scī! | sciēbās | scīrēs | sciēs | scītō! |
| III. sing. | scit | sciat | sciēbat | scīret | sciet | scītō! | |
| I. plur. | scīmus | sciāmus | sciēbāmus | scīrēmus | sciēmus | ||
| II. plur. | scītis | sciātis | scīte! | sciēbātis | scīrētis | sciētis | scītōte! |
| III. plur. | sciunt | sciant | sciēbant | scīrent | scient | sciuntō! | |
| Thema | Vox passiva | ||||||
| sc- | Tempus praesens | imperfectum | futurum | ||||
| Persona | indicativ. | coniunct. | imperat. | indicativ. | coniunct. | indicativ. | imperat. |
| I. sing. | scior | sciar | sciēbar | scīrer | sciar | ||
| II. sing. | scīris | sciāris | scīre! | sciēbāris | scīrēris | sciēris | scītor! |
| III. sing. | scītur | sciātur | sciēbātur | scīrētur | sciētur | scītor! | |
| I. plur. | scīmur | sciāmur | sciēbāmur | scīrēmur | sciēmur | ||
| II. plur. | scīminī | sciāminī | scīminī! | sciēbāminī | scīrēminī | sciēminī | — |
| III. plur. | sciuntur | sciantur | sciēbantur | scīrentur | scientur | sciuntor! | |
| Thema | Vox activa | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| scīv- | Tempus perfectum | plusquam perfectum | futurum exactum | ||
| Persona | indicativ. | coniunct. | indicativ. | coniunct. | |
| I. sing. | scīvī | scīverim | scīveram | scīvissem | scīverō |
| II. sing. | scīvistī | scīveris | scīverās | scīvissēs | scīveris |
| III. sing. | scīvit | scīverit | scīverat | scīvisset | scīverit |
| I. plur. | scīvimus | scīverimus | scīverāmus | scīvissēmus | scīverimus |
| II. plur. | scīvistis | scīveritis | scīverātis | scīvissētis | scīveritis |
| III. plur. | scīvērunt | scīverint | scīverant | scīvissent | scīverint |
Verbum infinitum
[+/-]| Modus | infinitivus | participium | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Tempus | praesens | perfectum | futurum | praesens | perfectum | futurum |
| Vox activa |
scīre | scīvisse | scītūrum, -am, -um esse |
sciēns | scītūrus, -a, -um | |
| Vox passiva |
scīrī | scītum, -am, -um esse |
scītum īrī | scītus, -a, -um |
||
| Gerundium | Gerundivum | Supinum | ||||
| sciendī | sciendus, -a, -um | scītum | scītū | |||
Dictiones derivatae
[+/-]- sciēns, scienter
- scientia
- scīn
- sciolus
- scīscitō, scīscitāre
- scīscō, scīscere
- scītor, scītārī
- scītor, scītōris
- scius
Composita
[+/-]Translationes
[+/-]| Percipere vel apprehendere clare et certe | dilatare ▼ |
|---|
| Percipere vel apprehendere clare et certe | collabi ▲ |
|---|
|