ruendis

Discretiva

ruendis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ruendīs	casus dativus pluralis	gerundivi ruendus
ruendīs	casus ablativus pluralis	gerundivi ruendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ruˈendiːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ru·en·dīs — morphologica: ru-end-is

Usus

Latinitas nova

saec. XVI. - saec. XVII.

• Frusta ruendis me cruciem bonis

Iactemve partis; si neque purpura

Tranquillat instantem cruento

Verbere amariciem neque aurunt:

Frustra secureis, siquid et altius

Mentem inquietem subruit, ambiam;

Si lance penduntur superbi

Fata viri populique eadem. —Sylloge epistolarum a viris illustribus scriptarum Iusti Lipsii (1547-1606). Epistola DCCXV.