rettulerim

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg rettulerim dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
rettulerim prima singularis perfectum activa coniunctivus referō (referre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /retˈtulerim/(classice)
Syllabificatio phonetica: ret·tu·le·rim — morphologica: ret-tul-erim

Formae aliae[+/-]

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • halicacabi radicem bibunt qui vaticinari gallantesqu<e> vere ad confirmandas superstitiones aspici se volunt. remedio est – id enim libentius rettulerim – aqua copiosa mulsa calida potu. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXI, 105. p. [182] — rettulerim
  2. Vicicitatio: rettulerim.