resolvere
Appearance
Discretiva
| resolvere dictio est in variis linguis: |
Dictiones similes
[+/-]Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| resolvere | secunda singularis | praesens | passiva | imperativus | resolvō |
| resolvere | — |
praesens | activa | infinitivus | resolvō |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /reˈsolwere/ (classice) - Syllabificatio phonetica: re·sol·ve·re — morphologica: re-solv-ere
Loci
[+/-]| Aulus Cornelius Celsus 30 | ||||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas Romana
[+/-]
- Prodestque in vetere quartana subinde mutare victus genus, a vino ad aquam, ab aqua ad vinum, a lenibus cibis ad acres, ab acribus ad lenes transire; esse radicem, deinde vomere; iure vel *** pulli gallinacei ventrem resolvere; —De Medicina Celsi [1][2]
Fontes
- ↑ Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, XVI. [2] — resolvere
- ↑ Vicicitatio: resolvere.