resolventibus

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg resolventibus dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
resolventibus casus dativus pluralis participii resolvēns
resolventibus casus ablativus pluralis participii resolvēns

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /resolˈwentibus/(classice)
Syllabificatio phonetica: re·sol·ven·ti·bus — morphologica: re-solv-ent-ibus

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • curatum ea scio omnibus fere ossibus confractis prolapsum ex arbore alta putatorem, circumdata universo corpori, aquam suam adspergentibus, quotiens inaresceret, raroque nec nisi deficientem herbam mutationis causa resolventibus, convaluisse vix credibili celeritate. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXVII, 45. p. [69] — resolventibus
  2. Vicicitatio: resolventibus.