resolvantur

Discretiva

resolvantur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
resolvantur	tertia pluralis	praesens	passiva	coniunctivus	resolvō (resolvere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /resolˈwantur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·sol·van·tur — morphologica: re-solv-antur

Loci

Aulus Cornelius Celsus 30

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Ergo longa quiete et inmobili paene corpore opus est, donec ex ipso crustae leniter resolvantur. —De Medicina Celsi