referantur

Discretiva

referantur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
referantur	tertia pluralis	praesens	passiva	coniunctivus	referō (referre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /refeˈrantur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·fe·ran·tur — morphologica: re-fer-antur

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Quintus Curtius Rufus fl. 50

C. Plinius Secundus 23-79

P. Cornelius Tacitus ca. 55-117

Franciscus Petrarca 1304-1374

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n.)

• perspicuum est enim, nisi aequitas, fides, iustitia proficiscantur a natura, et si omnia haec ad utilitatem referantur, virum bonum non posse reperiri; deque his rebus satis multa in nostris de re publica libris sunt dicta a Laelio. —De finibus bonorum et malorum Ciceronis

saec. I.

• Nam tuum Callisthenen, cui uni vir videris, quia latro es, scio, cur produci velis: ut coram his probra, quae in me modo iecisti, modo audisti, illius quoque ore referantur. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Sanguine ipsius hominis ex quacumque parte emisso efficacissime anginam inlini tradunt Orpheus et Archelaus, item ora comitiali morbo conlapsorum, exurgere enim protinus; quidam, si pollices pedum pungantur eaeque guttae referantur in faciem, aut si virgo dextro pollice attingat, hac coniectura censentes virgines carnes edendas. —Naturalis historia Plinii

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 99 p.C.n.)

• ne se mulier extra virtutum cogitationes extraque bellorum casus putet, ipsis incipientis matrimonii auspiciis admonetur venire se laborum periculorumque sociam, idem in pace, idem in proelio passuram ausuramque: hoc iuncti boves, hoc paratus equus, hoc data arma denuntiant. sic vivendum, sic pereundum: accipere se quae liberis inviolata ac digna reddat, quae nurus accipiant rursusque ad nepotes referantur. —De origine et situ Germanorum P. Cornelii Taciti

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Clare velociterque intelligere multa simul et grandia, eademque tenaciter meminisse et ornate eloqui et artificiose scribere et pronuntiare suaviter, hec omnia nisi ad vitam referantur, quid sunt aliud quam inanis instrumenta iactantie inutilisque labor ac strepitus? —De remediis utriusque fortune Petrarcae

Latinitas nova

saec. XVI.

• Sic ergo melius tibi noti ad hunc vexillorum numerum referantur, ita ut singuli eam obtineant sedem, quae pro eorum qualitate eisdem melius videbitur convenire. —Ars memoriae Iordani Bruni