quincuncibus

Discretiva

quincuncibus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
quīncūncibus	casus dativus pluralis	substantivi quīncūnx
quīncūncibus	casus ablativus pluralis	substantivi quīncūnx

Appellatio pronuntiatusque

API: /kwiːnˈkuːn.ki.bus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: quīn·cūn·ci·bus — morphologica: quincunc-ibus

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. VI.

• Basilice libertae decem dedit, quam apud Epictetum et Callistum libertos esse voluit, ut, cum fuerit Basilice annorum viginti quinque, cum usuris quincuncibus restituerentur ita, ut ex usuris aleretur, prout aetatem ampliaverit: quaesitum est, an ex alio capite, quo generaliter libertis libertabusque cibaria et vestiaria et habitationem reliquit, etiam Basilice deberentur. —Digesta Iustiniani Augusti Iustiniani I. Augusti (c.482–565). Liber trigesimus quartus. De alimentis vel cibariis legatis.