pugna

Latine

Notatio

A lingua prisca Indeuropaea *pug-.

Nomen

pūgn|a, -ae fem.

1. √ (class. ) Dimicatio, inter vel homines vel exercitus.
2. (class. ) Acies exercitus.
3. (antiq.) Contentio generaliter.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	pūgna	pūgnae	I
gen.	pūgnae	pūgnārum	II
dat.	pūgnae	pūgnīs	III
acc.	pūgnam	pūgnās	IV
abl.	pūgnā	pūgnīs	VI
voc.	pūgna	pūgnae	V

Dictiones derivatae

• pugna navalis Cornelius Nepos

Loci

Latinitas classica

saec. I.

• ... pugna illa navali quam apud Cnidum fecerat Cornelius Nepos
• Leutrica pugna Cornelius Nepos, XVII Agesilaus, 7,1

Translationes

Anglice

√ fight

Germanice

√ Kampf

√ Schlacht

Hispanice

√ pelea f , lucha f

Graeca Antiqua

√ μάχη (machē, f.), πάλη (palē, f.)

Slovene

bitka f