probatura

Discretiva

probatura dictio est in variis linguis:

• Hispanice: probatura

Formae affines

Latine

probātūra

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
probātūra	casus nominativus singularis · genus femininum	participii probātūrus
probātūra	casus vocativus singularis · genus femininum	participii probātūrus
probātūra	casus nominativus pluralis · genus neutrum	participii probātūrus
probātūra	casus accusativus pluralis · genus neutrum	participii probātūrus
probātūra	casus vocativus pluralis · genus neutrum	participii probātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /pro.baːˈtuːra/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pro·bā·tū·ra — morphologica: probatur-a

probātūrā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
probātūrā	casus ablativus singularis · genus femininum	participii probātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /pro.baːˈtuːraː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pro·bā·tū·rā — morphologica: probatur-a

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Sed si deponere illam in animo est et libertas bona fide placuit, in hoc autem unum advocationem petis, ut sine perpetua sollicitudine id tibi facere contingat, quidni tota te cohors Stoicorum probatura sit? Omnes Zenones et Chrysippi moderata, honesta, tua suadebunt. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae