praedictiones

Discretiva

praedictiones dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
praedictiōnēs	casus nominativus pluralis	substantivi praedictiō
praedictiōnēs	casus accusativus pluralis	substantivi praedictiō
praedictiōnēs	casus vocativus pluralis	substantivi praedictiō

Appellatio pronuntiatusque

API: /prae̯̯diktiˈoːneːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: prae·dic·ti·ō·nēs — morphologica: prae-diction-es

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Variarum artium scientia innumerabiles enituere, quos tamen attingi par sit florem hominum libantibus: astrologia Berosus, cui ob divinas praedictiones Athenienses publice in gymnasio statuam inaurata lingua statuere; —Naturalis historia Plinii