praedicatione

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg praedicatione dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
praedicātiōne casus ablativus singularis substantivi praedicātiō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /prae̯̯dikaːtiˈoːne/(classice)
Syllabificatio phonetica: prae·di·cā·ti·ō·ne — morphologica: prae-dication-e

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • ad lumborum et renium dolores semen obolorum trium pondere, pari cumini bibitur. venerem stimulant, urinam cient utilissime, praeterquam vesica exulcerata, radice quoque plurimorum praedicatione. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XX, 42. p. [108] — praedicatione
  2. Vicicitatio: praedicatione.