porco

Discretiva

porco dictio est in variis linguis:

• Gallaice: porco
• Hispanice: porco
• Italice: porco
• Lusitane: porco

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
porcō	casus dativus singularis	substantivi porcus
porcō	casus ablativus singularis	substantivi porcus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpor.koː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: por·cō — morphologica: porc-o

Loci

M. Porcius Cato -234…-149

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

antiq.

• Lucum conlucare Romano more sic oportet:  porco  piaculo facito, sic verba concipito: “Si deus, si dea es, quoium illud sacrum est, uti tibi ius est  porco  piaculo facere illiusce sacri coercendi ergo harumque rerum ergo, sive ego sive quis iussu meo fecerit, uti id recte factum siet, eius rei ergo hoc  porco  piaculo immolando bonas preces precor, uti sies volens propitius mihi domo familiaeque meae liberisque meis: harumce rerum ergo macte hoc  porco  piaculo immolando esto”. —De agri cultura M. Porci Catonis

Vide etiam:  → porco (Vicicitatio)