ploraverunt

Discretiva

ploraverunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
plōrāvērunt	tertia pluralis	perfectum	activa	indicativus	plōrō (plōrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːraːˈweːrunt/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·rā·vē·runt — morphologica: plorav-erunt

Formae aliae

• plōrāvēre

Usus

Latinitas nova

saec. XXI.

• Cumque elevassent procul oculos suos, non cognoverunt eum, et exclamantes ploraverunt, scissisque vestibus sparserunt pulverem super caput suum in caelum. —Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam. Vetus Testamentum. Liber Iob. Caput 2, [12].