plorationis

Discretiva

plorationis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
plōrātiōnis	casus genitivus singularis	substantivi plōrātiō

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːraːtiˈoːnis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·rā·ti·ō·nis — morphologica: ploration-is

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XIII.

• Quanta autem dulcedine divini amoris extunc ferretur, ipse in libro confessionum aperit dicens: Sagittaveras tu cor meum caritate tua et gestabam verba tua transfixa in visceribus; et exempla servorum tuorum, quos de nigris lucidos, de mortuis vivos feceras, congesta in sinum cogitationis mee urebant et assumebant gravem torporem; et ascendenti a convalle plorationis et cantanti canticum graduum dederas sagittas acutas et carbones vastatores. —Legenda Aurea Iacobi de Varagine (ca. 1229-1298). CXX De sancto Augustino.