ploratione

Discretiva

ploratione dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
plōrātiōne	casus ablativus singularis	substantivi plōrātiō

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːraːtiˈoːne/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·rā·ti·ō·ne — morphologica: ploration-e

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• A ploratione quippe nomen accepit, eo quod graece κλαυθμὸς ploratio dicitur. —Quaestiones in Heptateuchum Augustini