plorasti

Discretiva

plorasti dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
plōrastī	secunda singularis	perfectum	activa	indicativus	plōrō (plōrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːˈrastiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·ras·tī — morphologica: plor-asti

Formae aliae

• plōrāvistī

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV.

• fieri in eremo, et in maledictionem; et scidisti vestimenta tua, et plorasti ante conspectum meum, et ego audivi, dixit dominus virtutum: propter hoc ego abduco te apud patres tuos, et adaugeris in pace, et videbunt oculi tui omnia mala quae ego induco in locum istum, et super inhabitantes in illo. —De non parcendo in deum delinquentibus Luciferi Calaritani. († ca. 370). Cap. 7.