plorasset

Discretiva

plorasset dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
plōrasset	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	plōrō (plōrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːˈras.set/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·ras·set — morphologica: plor-asset

Formae aliae

• plōrāvisset

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. IX.

• Iste est in veritate, quem vidi in somnis praedicentem mihi de malis quae me obtinent. Et cum se proiecisset supra pavimentum, et plorasset multum, placato sancto erecta est sana. —Interpretatio Synodi VII generalis Anastasii bibliothecarii († 879). Actio quarta.