ploraretur

E Victionario

Discretiva

ploraretur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
plōrārētur tertia singularis imperfectum passiva coniunctivus plōrō (plōrāre)

Appellatio pronuntiatusque[+/-]

API: /ploːraːˈreːtur/(classice)
Syllabificatio phonetica: plō·rā·rē·tur — morphologica: plor-aretur

Usus[+/-]

Latinitas mediaevalis

saec. XIII.

  • Qui dum in feretro a parentibus ploraretur, Magdalene piis querelis opponebant cur devotum suum mori sine confessione et penitentia permisisset. —Legenda Aurea Iacobi de Varagine (ca. 1229-1298). XCII De sancta Maria Magdalena.