ploraret

Discretiva

ploraret dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
plōrāret	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	plōrō (plōrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːˈraːret/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·rā·ret — morphologica: plor-aret

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XIII. - saec. XIV.

• Duratio et differentia venerunt collectum medium amoris in durare et differentiare, ut amicus ploraret, suspiraret et langueret propter amorem. —Ars amativa boni Raimundi Lulli (c.1232-c.1315). Quarta distinctio. 40. Aeternitas differentia, 4.