plorantur

Discretiva

plorantur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
plōrantur	tertia pluralis	praesens	passiva	indicativus	plōrō (plōrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːˈrantur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·ran·tur — morphologica: plor-antur

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Quantum falli oderit anima naturaliter, hinc intelligi potest, quoniam qui mente alienata rident, plorantur a sanis: et eligit homo utique ridere, quam flere. —Sermones de Scripturis Augustini