plorandi

Discretiva

plorandi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
plōrandī	—	—	activa	gerundium­	genitivo	plōrō (plōrāre)

Forma	Modus flexurae	originis
plōrandī	casus genitivus singularis · genus masculinum	gerundivi plōrandus
plōrandī	casus genitivus singularis · genus neutrum	gerundivi plōrandus
plōrandī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	gerundivi plōrandus
plōrandī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	gerundivi plōrandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːˈrandiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·ran·dī — morphologica: plor-and-i

Usus

Latinitas humanistica

saec. XVI.

• Praeficae dicebantur mulieres in hoc conductae, ut in funere lamentarentur ac defuncti laudes praedicarent, aliis plorandi modum praeirent, unde et praeficae dictae sunt, quasi praefectae. Ab his iocus sumitur in eos qui simulant amorem aut dolorem, cum lucri causa faciant quicquid faciunt. —Adagia Desiderii Erasmi (ca. 1469-1536). Χιλιάς quarta. 4055. V, I, 55. Praeficarum more.