plorabis

Discretiva

plorabis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
plōrābis	secunda singularis	futurum	activa	indicativus	plōrō (plōrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːˈraːbis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·rā·bis — morphologica: plor-abis

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Noli cogitare mortalia, et non plorabis: noli cogitare peritura, et flendi causam habere non poteris. —De virginitate Ambrosii Mediolanensis (340-397). Caput IV.