placentia

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /plaˈken.ti.a/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pla·cen·ti·a — morphologica: plac-ent-ia

Notatio

← Latine: placēns

Nomen substantivum

placenti|a, -ae fem.

1. Studium et ars ubique et omnibus placendi.

Translationes

Studium et ars ubique et omnibus placendi	dilatare ▼

Studium et ars ubique et omnibus placendi	collabi ▲

Anglice: pleasance (en), deference (en) Francogallice: plaisance (fr) f, soin de plaire (fr) f Germanice: die Gefällige (de) f Italice: compiacenza (it) f

Discretiva

placentia dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
placentia	casus nominativus pluralis · genus neutrum	participii placēns
placentia	casus accusativus pluralis · genus neutrum	participii placēns
placentia	casus vocativus pluralis · genus neutrum	participii placēns

Appellatio pronuntiatusque

API: /plaˈken.ti.a/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pla·cen·ti·a — morphologica: plac-ent-ia

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Omnia ista exempla quae oculis atque auribus nostris ingeruntur retexenda sunt, et plenum malis sermonibus pectus exhauriendum; inducenda in occupatum locum virtus, quae mendacia et contra verum placentia exstirpet, quae nos a populo cui nimis credimus separet ac sinceris opinionibus reddat. Hoc est enim sapientia, in naturam converti et eo restitui unde publicus error expulerit. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Iniquis molesta est veritas, et amara disciplina iustitiae; nec delectantur nisi placentia propriae inbecillitatis; iniustitiae fecundi, steriles veritati, caeci ad contuendam lucem et oculati ad tenebrarum aspiciendum errorem. —Sententiarum libri III Isidori Hispalensis